۱) در مواقعی که حملات میگرن مکرر بوده و یا در مواقعی که در بین حملات میگرن، سردرد غیر قابل توصیف نوع تنشی وجود داشته باشد، درمان پیشگیری کننده از میگرن لازم است.

۲) در بیمارانی که میگرن شدید در دوران قاعدگی دارند و یا آنهایی که با صعود به ارتفاعات دچار سردرد می شوند، درمان مداوم روزانه با داروهای پیشگیری کننده از میگرن برای مدت محدودی نیاز است. در میگرن قاعدگی از ۳-۲ روز قبل از قاعدگی درمان شروع شده و حین قاعدگی نیز ادامه می یابد. پروفیلاکسی حمله ای در مواقعی انجام می شود که یک عامل شعله ور کننده میگرن شناخته شده باشد. به عنوان مثال سردرد ناشی از ورزش و سردرد ناشی از فعالیت های جنسی را می توان تا حدی با بتابلوکر یا ایندومتاسین پیشگیری کرد.

اهمیت بیماری های همراه در درمان پیشگیری کننده از میگرن: بیماری همراه با میگرن، سبب انتخاب درمان های خاص خواهد شد. جدول ۴-۴ این موارد را مشخص کرده است. از طرف دیگر، بیماری های همراه خود می تواند موجب محدودیت هایی در مصرف بعضی داروهای خاص شود. جدول ۴-۵ محدودیت های ناشی از بیماری های همراه را مشخص کرده است.

درمان های ترکیبی منطقی


یک داروی پیشگیری کننده از میگرن اولیه را می توان با داروی متناسب دیگر برای درمان بیماری همراه (افسردگی، اضطراب، اختلال پانیک، هیپرتانسیون و خواب آلودگی) مورد استفاده قرار داد. تا موقعی که این دو دارو (داروی اولیه پیشگیری از میگرن و داروی دیگر برای درمان بیماری همراه) تداخل عمل نداشته باشند، مصرف ترکیب دارویی منقطی به منظر می رسد. جدول ۴-۷ مواردی از درمان ترکیبی منطقی برای میگرن را مشخص کرده است. ترکیب دارویی به طور شایعی در بیماران دچار سردردهای مقاوم به درمان استفاده می شود. بعضی از این دارودرمانی ترکیبی مانند ضدافسردگی ها به همراه بتابلوکرها توصیه شده است و مواردی دیگر مثل بتابلوکرها به همراه مسدودکننده های کانال کلسیمی را بایستی با دقت و احتیاط مورد استفاده قرار داد. ترکیب دارویی مانند دارویی از دسته مهارکننده های مونوآمینواکسیداز و داروهای مهارکننده اختصاصی بازجذب سروتونین به علت تداخل دارویی کشنده منع مصرف دارند. طبق نظر بسیاری از پزشکان، ترکیبی از داروهای ضدافسردگی (مانند داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای و داروهای مهارکننده اختصاصی بازجذب سروتونین) و یک بتابلوکر به طور سینرژیک عمل می کنند. بعضی محققین توصیه کرده اند که ترکیبی از متی سرژید همراه با یک گشاد کننده عروق مثل مسدودکننده های کانال کلسیمی سبب کاهش عوارض جانبی می شوند. دیوالپورکس اگر همراه ضدافسردگی ها استفاده شود، درمان انتخابی و منطقی برای درمان میگرن مقاوم همراه افسردگی یا بیماری دو قطبی عارضه دار شده محسوب می شود. بعضی پزشکان با احتیاط ترکیبی از فنلزین و آمی ترپیتیلین را در بیماران دچار سردرد مقاوم به درمان استفاده می کنند.

استفاده از درمان سرکوب کننده در کنار درمان پیشگیری کننده


بسیاری از بیماران حتی با مصرف داروهای پیشگیری کننده ای که سبب کاهش تکرار و شدت سردردهای میگرنی می شوند، دچار سردرد های میگرنی ناشی از قطع دارو و یا سردرد نوع تنشی در حین مصرف دارو می شوند .عموماً درمان های پیشگیری کننده باعث مؤثرتر بودن درمان سردردهای حاد خواهند بود. زمانیکه داروهای درمان حاد میگرن استفاده می شوندف بایستی مطمئن شد که این داروها بیش از حد مورد استفاده قرار نگیرند تا باعث غیر مؤثر شدن ثانویه داروهای پیشگیری کننده از میگرن نشوند. حداکثر مصرف این داروها دو بار در هفته است. جدول ۴-۸ موارد احتیاط و منع استفاده از درمان توأم سرکوب کننده و پیشگیری کننده در میگرن را نشان می دهد. نحوه درمان براساس روش مبتنی بر شواهد بالینی برای درمان پیشگیری دارویی سردردهای میگرنی دوره ای در بزگسالان که در آکادمی نورولوژی آمریکا و انجمن سردرد آمریکا در سال ۲۰۱۲ پیشنهاد شده، اشاره به نکات مهم ذیل دارد:

۱) داروهایی مثل والپورات سدیم، توپیرامات، متوپرولول، پروپرانولول و تیمولول در درمان پیشگیری میگرن مؤثر شناخته شده و باعث کاهش تکرار و شدت سردردها می شود. (سطح A).

۲) از دسته داروهای تریپتان، فرواتریپتان برای درمان پیشگیری میگرن قاعدگی توصیه می شود. (سطح A).

۳) لاموتریژین در درمان پیشگیری میگرن غیر مؤثر شناخته شده است (سطح A). مشروح دسته داروهای مؤثر و غیر مؤثر در درمان پیشگیری میگرن به طور کامل بر اساس ترازهای مختلف شواهد بالینی، در جدول ۴-۹ آمده است.

Post Author: پایگاه مغز و اعصاب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like

درمان سردرد خوشه ای

درمان حملات حاد سردرد خوشه ای حملات حاد سردرد، دارای

روش های درمان میگرن در کودکان

پیگیری های غیر دارویی تعیین کردن و اجتناب نمودن از

انواع میگرن در کودکان

انواعی از میگرن می تواند در کودکی و سنین مدرسه