سردردهای نوع تنشی


سردردهای تنشی شایع ترین نوع از اختلالات سردرد اولیه هستند که میزان شیوع آن در بین افراد عادی در مطالعات مختلف بین ۳۰ تا ۷۸ درصد است. در عین حال مطالعات کمتری بر روی این نوع سردردها نسبت به سایر انواع سردردهای اولیه صورت گرفته است. مطالعه اخیر نشان دهنده پایه نوروبیولوژیکی، حداقل در سردردهای تنشی شدید است. طبقه بندی انجمن بین المللی سردرد راجع به سردردهای تنشی نشان داده شده است. سردردهای تنشی به دو دسته حمله ای و مزمن تقسیم بندی می شوند. نوع ناشایع این سردردهای تنشی کمتر از یک بار در ماه رخ می دهند و اثر خاصی بر روی فرد نمی گذارندف بنابراین نیاز به توجه خاصی از نظر پزشکی و درمانی ندارند. در حالیکه بیماران مبتلا به سردردهای تنشی حمله ای و مکرر می توانند با ناتوانی های قابل توجهی روبرو شوند که گاهی نیازمند داروهای گران قیمت و پیشگیری کننده است. سردردهای تنشی مزمن همواره با ناتوانی ها و هزینه های فردی و اجتماعی- اقتصادی زیادی همراه هستند. تمامی این سه نوع سردرد تنشی به موارد همراه با حساسیت به فشار در اطراف جمجمه و موارد غیر همراه با این حساسیت در لمس تقسیم بندی می شوند. معاینه با دست که بهتر است با فشار کنترل شده انجام شود، اغلب برای مشخص نمودن حساسیت عضلانی پیشنهاد می شود. لازم به ذکر است که بیماران مبتلا به میگرن ممکن است نشانه های درد و حساسیت در لمس عضلات اطراف جمجمه و گردن خود نشان دهندو این امر می تواند تشخیص بین سردردهای تنشی و میگرنی را با مشکل مواجه کند. مکانیسم پاتوفیزیولوژی سردردهای تنشی به خوبی شناسایی نشده اشت. به نظر می رسد سردردهای تنشی حمله ای، می تواند بر اثر مکانیسم های محیطی درد ایجاد شود در حالی که در سردردهای تنشی مزمن مکانیسم های گیرنده های درد مرکزی نقش مهمی را ایفا می کنند. حساس شدن سیستم های گیرنده درد مرکزی می تواند یکی از دلایل سردردهای تنشی مزمن باشد. لازم به ذکر است که بیماران مبتلا به میگرن های مزمن مستعد بروز سردردهای گاه گاهی هستند که می توانند شرایط و ویژگی های سردردهای مزمن تنشی را داشته باشند. این حالت موجب اختلال در تشخیص سردردهای مزمن روزانه که ترکیبی از میگرن و سردردهای تنشی است، می شود. روش درمانی با نوع میگرن مزمن بدون سردردهای تنشی بین حملات تفاوتی ندارد. خصوصیات بالینی سردردهای تنشی همانطور که توسط انجمن بین المللی سردرد توضیح داده شده عبارتند از:

۱) دو طرفه بودن

۲) ماهیت فشارنده و با کیفیتی بدون ضربان

۳) شدت خفیف تا متوسط

 ۴) عدم تشدید با فعالیت های ورزشی روزانه همچون پیاده روی و بالا رفتن از پله.

هیچگونه حالت تهوع و استفراغی در این سردردها وجود ندارد و تنها یکی از علائم فوتوفوبی یا فونوفوبی دیده می شود. جهت تشخیص سردردهای تنشی حمله ای مکرر تکرار شونده باید به این مسئله توجه داشت که در این نوع سردردها، در هر دوره سردرد حداقل ده بار فرد دچار سردرد می شود، اما میزان این سردردها در هر ماه کمتر از ۱۵ روز در ماه و حداقل برای سه ماه به طول می انجامد. در حالیکه نوع کم تکرار شوند آن، کمتر از یک حمله در ماه دارند. سردرد نوع تنشی مزمن به سردردهایی گویند که به طور میانگین در مدتی بیش از سه ماه به ازای هر ماه بیش از ۱۵ روز سردرد وجود داشته باشد. این سردردهای تنشی مزمن نتیجه سردردهای تنشی حمله ای هستند که در طی زمان تبدیل به این نوع سردردها می شوند. لازم به ذکر است که این نوع سردردهای مزمن، همچون میگرن های مزمن نیز می تواند با مصرف بیش از حد دارو مرتبط باشد.

سردردهای نوع تنشی در افراد مبتلا به میگرن


امروزه شواهد بسیاری حاکی از آن است که سردردهای نوع تنشی و نیز سردردهای نوع تنشی مزمن در افراد مبتلا به میگرن می تواند با سردردهای نوع تنشی  حمله ای متفاوت باشد. سردردهای تنشی در افراد مبتلا به میگرن نسبت به سایر افراد بیشتر رخ می دهند.  این سردردها شدیدترند و مدت آنها نیز طولانی تر است. در افراد مبتلا به میگرن، این سردردها، بیشتر از سردردهای تنشی به همراه فوتوفوبی و فونوفوبی و حالت تهوع هستند. تنها افراد مبتلا به میگرن دچار سردردهای نوع تنشی حمله ای می شوند که مصرف مشروبات الکلی، پنیر مانده، شکلات و فعالیت های بدنی نیز به آن دامن می زنند. سردردهای نوع تنشی در افراد مبتلا به میگرن به داروهایی همچون سوماتریپتان پاسخ نشان می دهند، مصرف سوماتریپتان تأثیر بسزایی بر روی سردردهای نوع تنشی مزمن دارد، ولی در درمان سردردهای نوع تنشی  حمله ای از نظر بالینی تأثیری ندارد. مشاهدات پیشین به همراه اطلاعات اپیدمیولوژی بدست آمده در خصوص سردردهای نوع تنشی مزمن این توافق مهم را به وجود آورده که سردردهای نوع تنشی، در افراد مبتلا به میگرن و همچنین سردردهای نوع تنشی مزمن که دارای ویژگی های بسیار مشترکی با میگرن بدون اورا هستند را به عنوان سردردهایی متفاوت با سردردهای نوع تنشی حمله ای در نظر بگیریم.

مدیریت و کنترل سردردهای تنشی


سردردهای تنشی حمله ای را معمولاً می توان با آسپرین و یا استامینوفن که اغلب ترکیبی از کافئین به همراه دارند یا به طور جایگزین با داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی نظیر ایپوپروفن، ناپروکسن سدیم یا کتوپروفن درمان کرد. مصرف مقدار مناسبی از داروهای غیر استروئیدی ضروری است. مناسب ترین مقدار مصرف، ۸۰۰ ۶۰۰ میلی گرم ایبوپروفن، ۵۰۰ تا ۷۵۰ میلی گرم ناپروکسن سدیم و یا ۷۵ میلی گرم کتوپروفن است. مصرف مکرر داروهای مسکن حاوی کافئین ممکن است منجر به سردردهای ناشی از میزان مصرف بیش از حد دارو شود. بنابراین به بیماران توصیه می شود که با وجود تأثیر مثبت داروهای کافئین دار در درمان سردردها، از مصرف آنها خودداری کنند. سردردهای تنشی حمله ای خفیف ممکن است نسبت به ترکیب استامینوفن، ایزومتپتین و دیکلورال فنازون (میدرین) پاسخ دهد. توجه به این نکته ضروری است که بیماران باید از مصرف داروهای مسکن درد که دارای بوتال بیتال هستند خودداری کنند زیرا بوتال بیتال تأثیر بالقوه ای در ایجاد سردردهای ناشی از مصرف بیش از حد دارو خواهد داشت. ممکن است مصرف داروهای پیشگیری کننده ضدافسردگی سه حلقه ای همچون آمی تریپتیلین و یا نورتریپتیلین در بیمارانی که به طور مکرر به سردردهای تنشی حمله ای دچار می شوند مؤثر باشد. در صورتی که افسردگی و اضطراب فراوان با سردردهای نوع تنشی  حمله ای تکرار شونده همراه باشد، ممکن است افزودن داروهای مهار کننده آزاد شدن سروتونین مفید واقع شوند. روش های غیر دارویی که می تواند در خصوص برخی از بیماران مؤثر باشد شامل تمرین های تدریجی ریلکسیشن، بیوفیدبک، هیپنوتیزم، طب سوزنی و یا ورزش درمانی است. درمان و کنترل سردردهای تنشی مزمن اغلب با مصرف بیش از حد داروهای مسکن درد یا موربیدیتی های همراه مرتبط است .

Post Author: پایگاه مغز و اعصاب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like

درمان سردرد خوشه ای

درمان حملات حاد سردرد خوشه ای حملات حاد سردرد، دارای

روش های درمان میگرن در کودکان

پیگیری های غیر دارویی تعیین کردن و اجتناب نمودن از

انواع میگرن در کودکان

انواعی از میگرن می تواند در کودکی و سنین مدرسه