انواعی از میگرن می تواند در کودکی و سنین مدرسه رخ دهد. در این دوران ممکن است شخص یک یا چندین نوع سردرد داشته باشد. علاوه بر اخذ شرح حال مرسوم، در رابطه با عوامل شعله ور سازنده احتمالی سردرد باید سابقه بیماری ماشین و راه رفتن حین خواب مورد سؤال قرار گیرد. بیماری حرکت در ۴۵ درصد کودکان میگرنی و ۵ درصد گروه کنترل و راه رفتن حین خواب در ۲۸ درصد کودکان میگرنی و ۵ درصد گروه کنترل مشاهده شده است.

اپیدمیولوژی


شروع میگرن به طور شایعی در سنین کودکی دیده می شود. این شروع در ۲۰ درصد موارد زیر ده سالگی و در ۴۵ درصد موارد زیر بیست سالگی است. تا سن بلوغ شیوع میگرن در پسرن و دختر برابر بوده و پس از سن بلوغ نسبت زن به مرد ۳ به ۱ است. اوج موارد جدید بیماری در حین کودکی رخ می دهد. سن شروع میگرن با اورا زودتر از میگرن بدون اورا است. میگرن همچنین در مردان در سن پایین تری نسبت به زنان شروع می شود. تا سن ۱۵ سالگی، ۵ درصد کودکان میگرن دارند که از این تعداد ۵/۱ درصد میگرن با اورا است. اگر پدر و مادر هر دو دچار میگرن باشند خطر ابتلا فرزند به میگرن ۷۰ درصد و اگر یکی از والدین دچار باشد، خطر ابتلا به میگرن در فرزند آنها ۴۵ درصد خواهد بود.

علائم بالینی


میگرن بدون اورا- در کودکان نیز مانند افراد بزرگسال میگرن بدون اورا شایع ترین شکل میگرن است. با این حال ممکن است میگرن دوران کودکی از بعضی جهات با میگرن بزرگسالی متفاوت باشد. طول مدت سردرد می تواند کوتاه مدت، حتی به کوتاهی یک ساعت باشد. میگرن کودکی با شیوع بیشتری دو طرفه است و بیشتر در ناحیه فرونتال یا تمپورال دو طرف حس می شود (در کودکان ۳۵ درصد موارد یک طرفی است در صورتی که در بزرگسالان در ۶۰ درصد موارد یک طرفه می باشد.) نسبت به بزرگسالان در کودکان با شیوع بیشتری حساسیت به نور و صدا را به عنوان تنها علامت میگرن می بینیم. میگرن با اورا- حدود ۲۰ درصد کودکان یک شروع تدریجی از اورای بینایی را قبل یا حین شروع سردرد ذکر می کنند. اورای بینایی به صورت نقطهف رنگ، نور و غیره توصیف شده و معمولاً در هر دو چشم به وجود می آید و تنها در ۷ درصد موارد تک چشمی است. اورا معمولاً کمتر از ۳۰ دقیقه طول می کشد. همچنین ممکن است اختلال اندازه و شکل اشیاء به صورت بزرگتر یا کوچکتر (سندرم آلیس در سرزمین عجایب) دیده شود. به ندرت صرع اکسی پیتال خوش خیم ممکن است میگرن با اورا را در کودکان و جوانان تقلید کند. در این نوع صرع علائم بینایی مثل کاهش یا فقدان دید، جرقه های نورانی، ایلوژن ها و توهمات بینایی ممکن است متعاقباً همراه با حرکات کلونیک یک طرفه دیده شود. سایر انواع فعالیت های تشنجی مانند تشنج پارشیل ساده، تشنج پارشیل کمپلکس (CPS) و تشنج پارشیل که به طور ثانویه ژنرالیزه شود ممکن است رخ دهد. سردرد، تهوع، استفراغ و سرگیجه می تواند جزء علائم قبل یا پس از تشنج باشد. نوار مغز معمولاً شارژهای اکسی پیتال را نشان می دهد. میگرن همی پلژیک فامیلی: میگرن همی پلژیک فامیلی یک تغییر شکل (واریان) نادر از میگرن با اورا است که در آن اورا به صورت همی پلژی یا همی پارزی دیده می شود. حداقل یکی از نزدیکان درجه اول یا درجه دوم ، دارای میگرن با اورای خفیف حرکتی می باشند. توارث به صورت اتوزومال غالب و ژن آن روی کروموزوم ۱۹ قرار دارد. نوع اختلال آن یک موتاسیون در واحد P/Q کانال کلسیمی است که مختص مغز می باشد. حملات ممکن است در همان سمت یا سمت مقابل حمله قبلی رخ دهند. در این نوع میگرن صورت، دست و پا به طور تیپیک و به صورت کند و پیشرونده بی حس می شوند. ممکن است به طور همزمان کاهش سطح هوشیاری از حالت گیجی تا کوما ایجاد شود. وقتی نیمکره غالب دچار شود آفازی نیز ممکن است به وجود آید. حملات ممکن است با یک ضربه مغزی مختصر نیز ایجاد گردند و می توانند بدون همراهی با سردرد باشند. سردرد در یک سوم موارد در همان جهت همی پارزی بوجود می آید. همی پارزی ممکن است از کمتر از یک ساعت تا چند روز و چند هفته طول بکشد. معمولاً بهبودی به طور کامل رخ می دهد. تریپتان ها و دی هیدراروگتامین در حین وجود اختلال عصبی نبایستی استفاده شوند چرا که احتمال انقباض عروقی و استروک وجود دارد. به علت وجود گزارشات موردی و غیر کارشناسانه از استروک های ناشی از میگرن ایجاد شده با بتا بلوکرها، این دسته دارویی نیز منع مصرف دارد. وراپامیل و والپورات را می توان در درمان پیشگیری کننده از این نوع میگرن استفاده نمود. بر اساس وجود سابقه فامیلی مثبت، ارزیابی چنین بیمارانی مشابه با استروک در جوانان است و انجام ام آر آی همراه با ام آر آ (MRA) و گاهی ام آر وی (MRV)، بررسی های خونی (شامل فرمول شمارشی سلولی، پلاکت، آنتی بادی آنتی کاردیولیپین، لوپوس آنتی کواگولانت، آنتی ترومبین ۳، پروتئین S و C، موتاسیون فاکتور ۵ و سایر آزمایشات بر اساس زمینه بالینی) و هم چنین بررسی قلبی مثل اکوکاردیوگرافی دو بعدی توصیه می شود. علل همی پارزی به همراه سردرد متعدد و عبارتند از: تشنج پارشیل، بیماری های مادرزادی قلب، بیماری های اکتسابی قلب، بیماری های التهابی –عفونی (مثل انسفالیت، ایدز و واریسلا)، اختلال عملکرد عروق سیستمیک (مثل ترومبوزهای وریدی و هیپرتانسیون)، اختلالات عروقی (مثل دیسکشن شریان کاروتید، هموسیستنوری، MELAS و اختلالات نسج همبندی)، اختلالات خونی (مثل هموگلوبینوپاتی ها، انعقاد منتشر داخل عروقی، سندرم آنتی فسفولیپید آنتی بادی) مالفورماسیون عروقی مغز (مالفورماسیون های شریانی وریدی، آنوریسم، سندرم استورج وبر) و ضربه های سر. میگرن بازیلر: میگرن بازیلر نوعی میگرن با علائم اورا است که از ساقه مغز یا از هر دو لوب اکسی پوت منشاء گرفته است. اورای میگرن بازیلر معمولاً بین ۶۰-۵ دقیقه طول می کشد ولی می تواند تا ۳ روز هم ادامه یابد. علائم بینایی شامل است بر: تاری دید، ایجاد نورهای رنگی مواج همراه با نقاط کور میدان بینایی، اسکوتوم چشم زن، سفید شدن دید، یا از دست رفتن کامل دید که ممکن است از یک چشم شروع شده، انتشار یافته و دو طرفه شود. دیپلوپی در تعداد کمی از موارد (تا ۱۶ درصد موارد) دیده می شود. از علائم دیگر، سرگیجه که گاهی با وزوز گوش همراه می شود، دیزآرتری، آتاکسی در راه رفتن و پارستزی (معمولاً دو طرفه ولی گاهی به طور متناوب هر یک از دو نیمه بدن را درگیر می سازد. ممکن است به تنهایی یا به صورت ترکیبی مختلف با هم ایجاد شوند. در ۵۰ درصد موارد ضعف حرکتی دو طرفه رخ می دهد. نقص هوشیاری اغلب ایجاد شده که شامل افت هوشیاری، آمنزی، سنکوپ و ندرتاً کومای طولانی است. یک سردرد ضرباندار شدید در۹۶ درصد موارد، معمولاً در اکسی پیتال به صورت دو طرفه دیده می شود. تهوع و استفراغ به طور تیپیک رخ داده که در ۵۰ درصد موارد همراه با حساسیت به نور و صدا است. تشخیص افتراقی و اقدامات تشخیصی مشابه با میگرن همی پلژیک است. تشنجات پارشیل به خصوص با منشأ لوب تمپورال و اکسی پیتال می تواند دارای تظاهراتی شبیه به میگرن بازیلر باشد، لذا انجام یک نوار الکتروانسفالوگرام باید جزء ارزیابی اینگونه بیماران قرار گیرد. موارد غیر طبیعی نوار مغز در کمتر از ۲۰ درصد موارد در این گونه بیماران یافت می شود. کودکان و جوانان ممکن است دارای امواج غیر طبیعی از نوع سوزنی شکل باشند. میگرن بازیلر یک اختلال شایع است. شروع آن اصولاً زیر سی سالگی است (اگر چه مواردی از شروع حملات در سن بالاتر از پنجاه سال نیز ذکر شده است۹ و پس از سن بلوغ در خانم ها بیشتر از آقایان و به نسبت سه به یک دیده می شود. سن شایع حین جوانی است. کودکان نیز ممکن است به این نوع میگرن دچار شوند. افراد دچار میگرن بازیلر ممکن است به سایر انواع میگرن نیز میگرن نیز مبتلا باشند، اگر چه ۷۵ درصد موارد نوع بازیلر شکل برجسته بیماری است. تکرار میگرن بازیلر با ورود سن فرد به دهه سوم و چهارم کاهش می یابد. استروک یک عارضه نادر این نوع میگرن است. مثل سایر انواع میگرن ها بایستی در حد امکان از عوامل شعله ور سازنده سردرد اجتناب شود. اگر چه از ضددردها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی می توان در رفع سردرد استفاده کرد، ولی به علت خطر ایجاد انقباض عروقی و استروک به هیچ عنوان از تریپتان ها، دی هیدروارگوتامین و ارگوتامین نبایستی در این بیماران استفاده شود. علاوه بر آن به علت خطر بالقوه استروک، از مصرف بتا بلوکرها نیز بایستی اجتناب نمود. از داروهای وراپامیل و والپوریک اسید می توان به عنوان داروهای پیشگیری کننده میگرن بهره برد.

میگرن اوفتالموپلژیک


بیماران مبتلا به میگرن اوفتالموپلژیک از سردرد میگرنی همراه با دوبینی شاکی می باشند. این بیماری یک اختلال نادر است. شروع آن معمولاً حین جوانی است، ولی ممکن است حین شیرخوارگی نیز رخ دهد. به محض اینکه شدت سردرد یک طرف پس از یک روز یا بیشتر رو به کاهش می رود، پارزی یک یا چند عصب مغزی چشمی (زوج های ۳ و ۴ و ۶) در همان سمت رخ می دهد. در ۸۰ درصد موارد زوج ۳ درگیر می شود که ابتدا به صورت پتوز و سپس به صورت فلج در حرکات چشمی بروز می کند. معمولاً فلج کامل است ولی ممکن است به صورت پارشیل نیز رخ دهد. میدریاز در بیش از ۵۰ درصد موارد وجود دارد. بهبودی عملکرد عصب در عرض یک هفته الی ۶-۴ هفته ایجاد شده ولی بهبودی پس از تکرار حملات ممکن است ناقص باشد. تشخیص بر اساس رد سایر علل مانند سندرم تولوسوهانت (التهاب گرانولوماتوز سینوس کاورنو)، ضایعات پاراسلار، نوروپاتی دیابتی اعصاب مغزی، بیماری عروقی همبندی و سودوتوموراوربیت (انفیلتراسیون ایدیوپاتیک ساختمان های اوربیت همراه با سلول های التهابی مزمن) است. ام آر آی و ام آر آ معمولاً کالی است، ولی گاهی آرتریوگرام مغزی نیز ضروری است.

 سرگیجه خوش خیم حمله ای دوران کودکی


شروع این حملات سرگیجه معمولاً سن ۵-۲ سالگی است ولی می تواند قبل از یک سالگی و یا حتی پس از ۱۲ سالگی رخ دهد. حملات یک شکل سرگیجه، بدون عامل محرک همراه با احساس حرکت، به مدت چند ثانیه تا چند دقیقه و گاهی تا چند ساعت طول می کشد. کودک رنگ پریده شده، قدرت ایستادن را نداشته و تمایل به بی حرکتی کامل دارد و هیچ شکایتی از سردرد یا تغییر سطح هوشیاری ندارد. گاهی تهوع و سایر ناراحتی های شکمی پس از سرگیجه عارض می شود. به علت این که طول حملات بسیار کوتاه است معمولاً هیچ درمانی نیاز نیست. با افزایش سن کودک، حملات سرگیجه، ممکن است با سردرد میگرن همراه شود و یا از شدت آنها کاسته شده و حتی ناپدید شوند. ممکن است در ۲۱ درصد این بیماران بعد ها انواع دیگر میگرن ایجاد گردد. باید سایر علل سرگیجه در کودکان را مد نظر قرار داد. یک حمله منفرد طولانی مدت را باید ناشی از عفونت عصب لابیرنت یا عصب وستیبولر دانست. تشنجات پارشیل نیز می تواند سبب ایجاد یک سرگیجه حقیقی گردد.

میگرن شکمی


استفراغ دوره ای، تاریخچه فامیلی میگرن، سابقه میگرن با یا بدون اورا، حملات عود کننده بالینی، درد شکمی، فقدان علائم شکمی در بین حملات، شروع حملات شکمی در ابتدای دوران کودکی یا ابتدای بزرگسالی (قبل از سن ۴۰ سالگی)، عمدتاً در خانم ها، طول مدت حملات بین یک تا چندین ساعت و دردی که بیشتر در بالای شکم حس می شود، مشخصاتی است که برای میگرن شکمی توضیح داده شده است. حملات ممکن است همراه با تهوع، استفراغ، رنگ پریدگی یا گُرگرفتگی باشد. اوج شیوع این نوع میگرن ۹-۵ سالگی است. مانند سایر انواع میگرن، تشخیص آن بر اساس ردِ سایر علل است. اگر تغییراتی در هوشیاری وجود داشته باشد بایستی به فکر تشنج بود. سایر اختلالات که در تشخیص افتراقی قرار می گیرند شامل بیماری های دستگاه تناسلی ادراری، اولسرپپتیک معده، کوله سیستیت، دیورتیکولوم مِکِل، انسداد نسبی دئودنوم، رفلاکس گاستروازوفاژیال، بیماری کرون و سندرم روده تحریک پذیر و کمبود آنزیم اورنی تین ترانس کاربامیلاز می باشند. داروهایی که برای پیشگیری و درمان علامتی میگرن استفاده می شوند ممکن است مفید واقع گردند.

میگرن کنفوژنال


نوعی از میگرن همراه با حالت کنفوزیون است که می تواند از ده دقیقه تا تا دو روز طول بکشد. بیمار ممکن است بی قرار بوده و نقص حافظه، بی توجهی، عدم تمرکز ذهن و اشکال در کلام یا عمل هماهنگ پیدا کند. تشخیص آن بر اساس رد سایر علل مانند عوامل ایجاد انسفالوپاتی حاد از جمله صرع لوب تمپورال (CPS)، اختلالات متابولیک، عفونت و خونریزی ساب آراکنوئید است.

میگرن فوتبالیست ها


همانطور که در فصول قبل ذکر شد، یک ترومای خفیف و حاد سر می تواند در کودکان و جوانان سبب شعله ور شدن میگرن شود. در یک مطالعه در کودکان با سن متوسط ۴/۷ سال، که دچار ضربه مغزی خفیف شده اند و سابقه میگرن در خود و یا سایر افراد خانواده داشته اند و یا مبتلا به بیماری ماشین بوده اند، استعداد بیشتری جهت ایجاد استفراغ پس از ضربه های مغزی خفیف دیده شده است.

سندرم MELAS


انسفالومیوپاتی میتوکندریال، اسیدوز لاکتیک و حملات شبیه به استروک، یک اختلال نادر است که می تواند در ابتدای سیر بیماری خود را به صورت حملات میگرن بروز دهد. تظاهرات دیگری نیز بایستی وجود داشته باشند تا بتوان این تشخیص را مطرح ساخت. این تظاهرات شامل حملات شبیه به استروک در سن زیر ۴۰ سال، انسفالوپاتی همراه با تشنج یا دمانس و یا هر دو، و شواهدی از میوپاتی میتوکندریال همراه با اسیدوز لاکتیک یا بیماری پاتولوژی عضلات و یا هر دو است. در این سندرم حداقل دو مورد از موارد ذیل بایستی وجود داشته باشد

۱) تکامل اولیه طفل طبیعی است

۲) سردرد و استفراغ عود کننده وجود دارد

۳) بیماری به ورزش و فعالیت عدم تحمل دارد

۴) ضعیف اندام و دارای جثه کوچک هستند و کاهش شنوایی و افزایش پروتئین در مایع مغز نخاعی دیده می شود. علت ۸۰ درصد موارد این سندرم یک موتاسیون نقطه ای A-to-G در ژن میتوکندرایل است که کُد کننده ی tRNA می باشد و در محل نوکلئوتید ۳۲۴۳ رخ یم دهد. ما بقی درصد موارد ناشی از ۱۴ موتاسیون نقطه ای دیگر در DNA میتوکندریال است. تمام کودکان مادران دچار شده به MELAS، دچار بیماری خواهند شد چرا که DNA میتوکندریال، انتقال مادری دارد.

بیشتر بخوانید: روش درمان میگرن در کودکان

Post Author: پایگاه مغز و اعصاب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like

درمان سردرد خوشه ای

درمان حملات حاد سردرد خوشه ای حملات حاد سردرد، دارای

روش های درمان میگرن در کودکان

پیگیری های غیر دارویی تعیین کردن و اجتناب نمودن از

سردرد در کودکان و علل آن

سردرد در دوران کودکی و سن مدرسه شایع است. تا